Katrine: Store Kjostind

Kristi Himmelfartsdag va det meldt strålande sol og eg tenkte: Eg vil på topptur! Men hadde ingen konkrete planer..

På vei te telegrafbukta onsdag kveld møtte eg Thomas (Øytun-kompis) på ein butikk og han sporte om eg ville vær med te Lyngen dagen ittepå. Eg va ikkje i tvil: JA, selvsagt ville eg det! :D

Så, torsdag morgen i 8-tiå stod eg klar med ferdig pakka topptursekk og telemarkski, klar for min første skikkelige Lyngen-topptur!

Me kjørte te Breivikeidet, tok ferjå over Ullsfjorden te Svensby og kjørte videre mot Lyngseidet (se kart). Veret va heilt herligt! Sol og blå himmel og litt kvite, fine skyer. Turfølget bestod av ein blanding av legar og politifolk og meg.

Noen kilometer før Lyngseidet, ved Ura, parkerte me bilen, heiv skinå på sekken og traska oppover et stykke. Oppi liå konne me ta på skinå og bjynna bestigningen av Store Kjostind (1488 moh). Det va litt av ein tur, 1450 høydemeter e kje akkurat kverdagslig.

Svetten rant, det gnagde på hælane og det gjekk sakte, men sikkert (og rimelig bratt) oppover. Utsikten blei mær og mær fabelaktig.

Før toppen satte me fra oss skinå og klatra opp på et platå som me fulgte bortover te selve toppen. For ein herlig følelse! Der hadde me utsikt i alle retningar, blant aent såg me Troms høgaste topp, Jiehkkevárri (1833 moh) i horisonten. Det va som å stå på Lyngens tak. Anbefales! :D

Me tok oss ein liten spisepause før me tok av fellene og tok på hjelm og knebeskytterar, klare for nedfarten. Og for ein nedfart! Herlig føre og gode svingar te godt neri liå. Te slutt bjynte det å bli tung og våt snø og lårå hadde ikkje veldig mye krefter igjen. Men me kom oss ner te bilen og rakk sista ferjå tebake te Tromsø. Då blei det velfortjent vaffel og kaffi og Cola Zero i kafeteriaen. ;)

Itte ein sånn tur e eg gira på mær så neste år blir det mær av Lyngen. Ingen tvil!

Takk te Thomas som sporte om eg ville vær med! :D

Ferjå ankomme Breivikeidet.
Lyngen-halvøyå i bakgrunnen.
Sjekk den blå himmelen!