Kvil i fred

"Ekteparet Birgitte Medhaug (25) og Endre Medhaug (30) omkom etter en rasulykke på Durmålstinden på Kvaløya Skjærtorsdag."
(les heile artikkelen hos nordlys.no)

Det va med blanda følelsar eg sang Påskemorgen slukker sorgen under påskedagsgudstjenesten i Vår Frelsers kirke i Haugesund idag, men eg fekk ein god påminnelse då ei venninna av meg skreiv følgande i statusfeltet på facebook: 

"Jesus sier: Jeg er oppstandelsen og livet, den som tror på meg skal leve om han enn dør..."
(Matteus 11,25)

Eg hadde gleden av å treffa Endre og Birgitte ved et par anledningar i Tromsø og hadde håpa det blei månge fler. De va så gode og herlige! Eg vett at de betydde uendelig mye for veldig månge. Det e så meiningsløst og vondt at to så unge og flotte mennesker som dei så brått blir reve bort fra denna verdenen.

Mine tankar og bønnar går spesielt te søsterå te Endre som eg kjenne godt fra Ås-tiå, andre søsken, foreldre, venner, kollegaer ved UNN, Filadelfia i Tromsø og te dei som gjorde ein heltemodig innsats for å redda de ut fra snømassene.

Detta e trist. Forferdelig trist. 

Kvil i fred, Endre og Birgitte.

I fred kan eg sova, trass tårer som væter mitt kinn.
I fred kan eg sova, trass alt det som tyngjer mitt sinn.
Eg set mi lit til Herren, han er mi faste borg.
Han fyller meg med freden sin i glede som i sorg.

Guds fred den skal vara frå no og til æveleg tid.
Guds fred er min styrke i livet sin hardaste strid.
I stormen som i stilla vil Jesus vera med.
Kor godt det er frå dag til dag å kvila i hans fred.

I fred skal eg sovna når døden ein dag bankar på.
I fred skal eg vakna og himmelens herlegdom sjå.
I livet som i døden, skal sjela finna ro.
Og grunnen til at eg er trygg, er Jesu dyre blod.

Haldis Reigstad